Popular Posts

Total Pageviews

Popular Posts

My Blog List

Tuesday, May 19, 2015

20b


દિલ ન લાગે કિનારે, તો હું શું કરું? – આદીલ મન્સૂરી


દિલ ન લાગે કિનારે, તો હું શું  કરું?
દૂર  ઝંઝા  પુકારે,  તો  હું  શું  કરું?
                                      
હું કદી ના ગણું તુજને પથ્થર સમો,
તું જ એ રૂપ ધારે, તો  હું  શું  કરું?
                                         
હો વમળમાં તો મનને મનાવી લઉં,
નાવ ડૂબે  કિનારે,  તો  હું  શું  કરું?
                                         
આંસુઓ ખૂબ મોંઘા છે માન્યું છતાં
કોઈ પાલવ પ્રસારે, તો હું શું  કરું?
                                      
તારી ઝૂલ્ફોમાં  ટાંકી દઉં  તારલાં,
પણ તું આવે સવારે, તો હું શું કરું?

20 may a

મજા આવે છે જે કામ માં….
મજા આવે છે જે કામ માં તેમા સમયનો બગાડ છે
ના, હું નથી કહેતો, કહે વડીલો સલાહકાર છે
આ કર અને આ ના કર, તે કરીશ તો ફાયદો શું?
તું કંઇ સમજતો જ નથી કેમ આટલો ગમાર છે?
લોકો ક્યાં નીકળી ગયા પણ તુ ત્યાં નો ત્યાં જ છે
તારે કંઇ કરવુ જ નથી ? આખરે શું વિચાર છે?
કંટાળી ગયો છુ સાંભળી સાંભળીને એક જ વાત
શું મન માં મારા આવે, તે બધુ જ બેકાર છે ?
હું બિચારો ફુટબોલ જેવો ને જુઓ સામે બે બે ટીમ
મન ફાવે તેમ મારે લાત, મે ખાધી કેટલીય વાર છે
બસ હવે તો ઘણુ થયુ, મક્કમ કર્યુ છે મારુ મન
મન આપ્યુ છે ઇશ્વરે જેમાં શ્રઘ્ઘા રાખવી અપાર છે
સાચુ જીવન જીવવુ છે મોઇઝ તો જાત પર વિશ્વાસ કર
લોકોને જોઇ જોઇ ને જીવવામાં શું સાર છે ?
મોઈઝ હિરાણી…

hdb 20




























મારા વિરહને ખોખલું નાળિયેર ના સમજ
મારી ટકોરો લાગણીનો એને તું પરખ

આ વેદનાઓ ક્રમપ્રમાણે ચાલતી નથી
સૃષ્ટિની આ અસર છે હવે કર ન કોઇ શક

લયના સ્તરોની કૈંક સમજ હોવી જોઇએ
એમ જ તો અક્ષરો નહીં પ્રસરી શકે સતત

મેં લાગણી નિચોવી ભર્યા છે કટોરા કૈં
એમાં ડૂબેલ ડૂસકાતણી પામ તું ઝલક

આ તો ગઝલ છે ભૂલ નથી એ પ્રભુ તણી
કંકુ ને ચોખા સાથે લઇ આવજે હરખ

એ પણ ગઝલ લખે છે કે જે જાણતા નથી
રદ્દીફમાં ને કાફિયામાં હોય છે ફરક

– નરેશ કે. ડોડિયા
(છંદ – હજઝ અખરબ
માપ – ગાગાલગા લગાલ લગાગા લગાલગા)

Friday, September 27, 2013

hdb

आजकल कविता वेताल सम
अनचाहे ही कन्धे पर
सवार हो जाती है।
वेताल सम प्रश्न उठाती है
एवं उत्तर न दे पाने की अवस्था में
एक बार फिर पेड़ से उतर
मेरा कन्धा तलाश लेती है।
वो सामन्य से दिखने वाले प्रश्न भी
मुझे अक्सर निरुत्तर कर देते हैं।
अब जैसे कल ही का प्रश्न था
क्या समझौता ही जिन्दगी का पर्याय है?
मैं उत्तर नहीं जेब टटोल रहा था कि
बाबा अठन्नी लो और दूर हटो,
बोहनी हो जाये
फिर सोचुंगा कि समझौता या आस्था
जिन्दगी को जीने में
किसका वजूद भारी है।
नहीं ली अठन्नी कविता के वेताल ने
फिर आ बैठी कन्धे पर।

फिर मैं तो सांझ तक
सिर्फ बोहनी टोहता रहा
लेकिन कन्धा मेरा उसी वेताल को ढोता रहा
दिन सारा खोटा हुआ
इस वेताल को ढोने पर
और आखिर सूरज ढलने पर
कविता का वेताल तो पेड़ पर चढ गया
और मैं एक अद्धा चढा
रोज की तरह स्वय से लड़ गया॥
अब आज फिर सुबह
दुकान खोल, गल्ले को धूप दिखा
बैठा हूं
एक बार फिर बोहनी की तलाश में
कन्धा  आतंकित है
कविता रुपी वेताल की आशंका से
उसके प्रश्नों से
कहीं आज
फिर एक नया प्रश्न
ले पुनः न आ धमके॥
अब कन्धा पूछ रहा है
कि साफ बताओ क्या ढोऊं मैं

तुम्हारा ये वेताल या तुम्हारी दुकानदा